TaiChiChuan.gr
Krav Maga Greece
Facebook
Martial Way
+ Απάντηση στο νήμα
Σελίδα 1 από 20 1 2 3 11 ... ΤελευταίαΤελευταία
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από 194

Nήμα: Do ή Jutsu;

  1. #1
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.575
    Blog Entries
    2

    Do ή Jutsu;

    http://www.fightingarts.com/reading/article.php?id=312


    http://www.ittendojo.org/articles/phil-6.htm

    http://pacificwavejiujitsu.com/blog/...-martial-arts/

    Τελικά τι προτιμά ο καθένας;Jutsu,τέχνη που εστιάζει στη πρακτική εφαρμογή στη μάχη ή Do,δηλαδή τέχνη που περιέχει μεν αυτοάμυνα αλλά στοχεύει και σε άλλα πράγματα όπως την εκγύμναση,την ψυχική καλλιέργεια κλπ;
    Μερικά άρθρα που βρήκα είναι τα παραπάνω αλλά αν το ψάξει κανείς στο διαδίκτυο θα βρει πολλά περισσότερα.
    Επίσης αν έχω λάθος στην χονδρική περιγραφή do και jutsu ας με διορθώσει κάποιος.
    Ελπίζω να μην υπάρχει κι άλλο ίδιο νήμα ίδιο και να μη το πήρα χαμπάρι.
    Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη παπα-Κώστας : 05-13-2013 στις 01:32 PM
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

  2. #2
    Νομίζω ότι αυτό το θέμα είναι μεγάλο και καλώς το έθεσες φίλε πάπα-Κώστα.

    Το πρώτο άρθρο που έβαλες εύστοχα παρατηρεί ότι από τι στιγμή που οι πολεμικές τέχνες σταμάτησαν να έχουν πρακτική χρησιμότητα κάπως έπρεπε να δικαιολογήσουν την συνέχιση τους και για αυτό επικέντρωσαν και πρόβαλλαν τα μη πολεμικά ωφέλη από την άσκηση.
    Ως εδώ εντάξει, αλλά αυτό έχει κάνει πολλούς ασκούμενους αλλά και ολόκληρους "οργανισμούς" πολεμικών τεχνών να επικεντρώνουν σε λάθος πράμα.
    Οκ εντάξει μπορεί ο ασκούμενος του aikido πχ να βελτιώσει μέσα από την άσκηση την πνευματική του συγκέντρωση,να καλλιεργηθεί ψυχικά να αλλάξει ακόμα και ολόκληρη τη κοσμοθεωρία του αλλά όλα αυτά έρχοναι νομίζω μετά από χρόνια.
    Μια πολεμική τέχνη έχει ως κύριο και πρώτο σκοπό την νίκη.Την κατάκτηση του αντιπάλου.Προχωρώντας προς αυτόν τον στόχο σίγουρα θα έχεις πολλαπλά ωφέλη και πνευματικά και σωματικά.Παρόλα αυτά όμως, δεν μπορείς να θέτεις τις επιμέρους ωφέλειες που προκύπτουν από την άσκηση ώς αυτοσκοπό της πολεμικής τέχνης.Αν σκοπός σου δεν είναι να μάθεις να νικάς τον αντίπαλό τότε δεν κάνεις πολεμική τέχνη.Κάνεις κάτι άλλο.
    Νομίζω ότι πολλές πολεμικές τέχνες προσπαθώντας να επιβιώσουν σε έναν κόσμο όπου η βία δεν είναι πλέον αποδεκτή (για τον ανεπτυγμένο κόσμο μιλάω φυσικά) επικέντρωσαν σε άλλα πράματα για να δικαιολογήσουν την ύπαρξη τους και για να αυξήσουν την δημοφιλία τους χάνοντας την ουσία ή και αποκρύπτωντας την σκόπιμα.
    Εντάξει και εγώ μαθαίνοντας να παίζω βιολί έγινα καλύτερος άνθρωπος συνολικά.Βελτίωσα την αυτοσυγκέντρωση μου,την αυτοκυριαρχία μου, την αυτοπεποίθηση μου και ένα κάρο άλλα πράματα αλλά ο στόχος δεν ήταν αυτά.Ο στόχος ήταν να μάθω να παίζω μουσική.Τα υπόλοιπα ήρθαν μετά και φυσικά μετά την πρώτη δεκαετία.

  3. #3
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.575
    Blog Entries
    2
    Το "πολεμική" είναι ουσιαστικά το θέμα.Κατά πόσο δηλαδή τα do είναι πολεμικές τέχνες με έμφαση στον εξωτερικό πόλεμο,όπως αναμφισβήτητα είναι τα jutsu,ή έχουν να κάνουν με εσωτερικό πόλεμο και ο αντίπαλος είναι οι όποιες αδυναμίες του κάθε ένα.Και τελικά τι ζητάει ο καθένας και που το ψάχνει.Αν μαθαίνεις δηλαδή βιολί γιατί θεωρείς ότι αυτό θα σε βοηθήσει να περνάς μερικές ώρες ευχάριστα ή θα σε βάλει σε μια διαδικασία πειθαρχίας,ή αν μαθαίνεις βιολί για να μπεις σε σύνολο εγχόρδων που θα δίνει συναυλίες.
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

  4. #4
    Κανένας δεν ξεκινάει να μάθει οποιοδήποτε μουσικό όργανο για να γίνει επαγγελματίας.Όλοι ξεκινάνε γιατί απλά τους αρέσει η μουσική.
    Αντίστοιχα δεν ξεκινάει κανένας να μάθει πολεμική τέχνη για να γίνει δάσκαλος ή ιδιωτικός φρουρός.

    Πολύ σωστά θέτεις το θέμα.Πιστεύω όμως ότι εσωτερικό αντίπαλο (τον εαυτό σου,τις φοβίες σου κλπ) καλείσαι να αντιμετωπίσεις σε όποια δραστηριότητα και αν εξασκείς σοβαρά και με πρόθεση να βελτιωθείς.Το πρόβλημα όμως το δικό μου είναι το γιατί να επιλέξεις μια δραστηριότητα όπου η ύλη της εμπεριέχει το να κοπανάς τον άλλον στη μούρη αν το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι η αυτοβελτίωση?Μπορείς να κάνεις το ίδιο κάνοντας κάτι ειρηνικό όπως το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων ας πούμε.Το να πάμε να περάσουμε το τόλιο τσαγκι ως "αρμονία σώματος και πνεύματος και ψυχική πρόοδο" νομίζω ότι είναι αστείο.Ότι η αρμονία σώματος και πνεύματος θα έρθει μετά από χρόνια άσκησης είναι σίγουρο αλλά ο αρχικός σκοπός είναι το να κοπανήσεις το κεφάλι του αντιπάλου σου για να τον νικήσεις.Τα υπόλοιπα είναι μάλλον υπεκφυγές για να δικαιολογήσουμε στο πλαίσιο της "μη βίαιης" κοινωνίας το ότι μας αρέσει πρώτον να νικάμε και δεύτερον να "δέρνουμε".

  5. #5
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.575
    Blog Entries
    2
    Περιλαμβάνει και το κοπάνημα.Στο χέρι του καθενός είναι το λάκτισμα αν θα το κάνει στη κεφάλα του αντιπάλου ή στο σάκο ή στον αέρα.Σίγουρα παίζει και το θέμα της εκτόνωσης.Το τρέξιμο είναι βαρετό και λιγότερο μουράτο!Παίζει και αυτό.Πάντως όταν ξεκινάει ένας πιτσιρικάς ή μια πιτσιρίκα ονειρεύεται αγώνες,σπασίματα ξύλων κλπ.Όταν μεγαλώνει μέσα στη τέχνη όμως αλλάζει θεώρηση.
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

  6. #6
    Ναι βέβαια περιλαμβάνει και το κοπάνημα αλλά όπως έχουμε πει πολλές φορές εδώ μέσα αν θες να μάθεις πραγματικά την τέχνη αν δεν χτυπήσεις άνθρωπο (και να δεν χτυπηθείς αντίστοιχα) τότε δεν...
    Είδες ότι είπα από την αρχή ότι μετά από χρόνια άσκησης τότε φυσικά αλλάζει όλη σου η αντίληψη,αρχίζουν και μπαίνουν προβληματισμοί και γενικά ασχολείσαι και με την πνευματική ή και καλλιτεχνική πλευρά της τέχνης.

    Η διαφορά (αν καταλαβαίνω καλά) στις θέσεις μας είναι ότι εγώ πιστεύω ότι αν κάποιος ξεκινάει την πολεμική τέχνη για να βελτιωθεί πνευματικά ή για να γίνεται καλύτερος άνθρωπος τότε μάλλον κάτι του έχουνε εξηγήσει λάθος.Ο πρώτος σκοπός μιας πολεμικής τέχνης (για μένα) είναι η μάχη.Τα υπόλοιπα που είπες και είπα έρχονται μετά από πολλά χρόνια εξάσκησης (πάνω από 7-8 τουλάχιστον) και στο κάτω κάτω αν κάποιος θέλει απλά εκτόνωση,γυναστική και πνευματική πρόοδο μπορεί να ασχοληθεί με ένα ειρηνικό σπορ από τα εκατοντάδες που υπάρχουν και καλύπτουν όλα τα γούστα.Δεν χρειάζεται να πάει κάπου να μάθει πως να κάνει κεφαλοκλείδωμα ή χτύπημα στον τράχηλο μόνο και μόνο για να εκτονωθεί

    Νομίζω ότι γενικά στον χώρο των πτ μας έχει φάει η πολιτική ορθότητα.Βλέπεις σε μια σχολή να σπάνε τα μούτρας τους και όταν πας να μιλήσεις με τον δάσκαλο σου αραδιάζει παπάτζες περί αυτοπειθαρχίας,ζεν και κουραφέξαλα για να πετάξει ένα όμορφο πέπλο πάνω από την πραγματικότητα.Μια αγκωνιά είναι πρώτα και κύρια μια κίνηση για να κάνεις ζημιά σε κάποιον και όσο και να πετάξουμε όμορφες λέξεις και θεωρίες από πάνω αυτό δεν αλλάζει.

  7. #7
    Senior Member
    Εγγραφή
    Nov 2011
    Περιοχή
    Thessaloniki
    Μηνύματα
    1.831
    Ωραίο θέμα, πολυδιάστατο.
    Τι προτιμάει ο καθένας;
    Κοίτα τώρα τι ωραία που είναι η ειρηνική εποχή της υπερπροσφοράς όπου μπορούμε να διαλέγουμε οτιδήποτε θέλουμε ακόμα κι αν πρόκειται για πράγματα που ανήκουν σε διαφορετικά επίπεδα του Maslow.
    Αν προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τον διαχωρισμό do/jutsu εφαρμόζοντας την πυραμίδα του Maslow θα δούμε αμέσως ότι τα jutsu ανταποκρίνονται στα δυο κατώτερα/βασικότερα επίπεδα της πυραμίδας (επιβίωση και διατήρηση) ενώ τα do αγγιζουν τα 3 υψηλότερα επίπεδα (οικειότητα, αυτοσεβασμός, αυτοπραγμάτωση).
    Αυτά φυσικά αν δεχτούμε (και γιατί να μην το δεχτούμε; ) τον διαχωρισμό που είχε κάνει ο Draeger όταν μιλούσε για bujutsu και budo, ότι τα πρώτα ήταν συστήματα που δημιουργήθηκαν για να λύνουν προβλήματα σε πεδία φυσικής μάχης ενώ τα δεύτερα είχαν να κάνουν με αυτοβελτίωση και χτίσιμο χαρακτήρα.
    Και πάλι είναι πιο σύνθετο το θέμα μιας κι έχουμε να κάνουμε με πολιτισμικά προιόντα μιας ξένης προς εμάς κουλτούρας, αλλά οι βασικές αρχές που διέπουν τον άνθρωπο και το σύμπαν είναι universal οπότε θεωρήστε τα παραπάνω σαν food for thought.
    Η χρονική περίοδος είναι πολύ σημαντικό να αναλυθεί (αν προσεγγίζουμε το θέμα ιστορικά) καθώς και λεπτομέρειες που εμφανίστηκαν πολύ πριν την εμφάνιση των γνωστών budo συστημάτων και μιλούσαν για την τέχνη της τελειότητας και της αρμονίας κτλ, χρονική περίοδος που λογικά ξεκινάει με την δυναστεία των Tokugawa (Εdo period) και δείγματα αυτής υπαρχουν στον κώδικα bushido και σε έργα όπως το Hagakure.
    Η αρμονία, η τελειότητα, η λιτότητα της κίνησης, η φυσική χάρη και η απόλυτη προσήλωση και αφοσίωση στον στόχο είναι χαρακτηριστικά που πέρασαν σε όλες τις κλασσικές μορφές τέχνης της ιαπωνίας (tea ceremony, flower arrangement, shodo κτλ) όχι μόνο στις ΠΤ και έχουν και θρησκευτικές πηγές και προεκτάσεις εκτός από την όποια αισθητική αυτοβελτίωσης και character development.Αρα κι αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψιν στην όποια αναζήτηση.
    Αυτά για αρχή.

  8. #8
    Senior Member
    Εγγραφή
    Nov 2011
    Περιοχή
    Thessaloniki
    Μηνύματα
    1.831
    Dgsensei

    Το πρώτο άρθρο που έβαλες εύστοχα παρατηρεί ότι από τι στιγμή που οι πολεμικές τέχνες σταμάτησαν να έχουν πρακτική χρησιμότητα
    Δεν έπαψαν οι ΠΤ να έχουν πρακτική χρησιμότητα ποτέ, απλά υπάρχουν χρονικά σημεία στην ιστορία των κοινωνιών που οι προτεραιότητες αλλάζουν (βλέπε πυραμίδα του Maslow) και τα παλιά εργαλεία πρέπει να αλλάξουν ή να παραμεριστούν για να βρεθούν καινούρια/εξελιγμένα που καλύπτουν τις νέες ανάγκες.
    Ξέρω ότι αυτό που λέω ακούγεται σαν να λέμε το ίδιο πράγμα αλλά ΔΕΝ είναι έτσι.
    Αν δεχτούμε ότι οι ΠΤ έπαψαν να έχουν χρησιμότητα τότε πως θα δικαιολογήσουμε την επιστροφή σε αυτές όταν ξαναέρθει η εποχή της μάχης (άρα επιβίωση+ασφαλεια);
    Η όλη παρεξήγηση περί διαφορών μεταξύ ΠΤ και μαχητικών σπορ περιστρέφεται (και)γύρω από αυτήν την λανθασμένη αντίληψη, "θάνατος στο παλιό, ζήτω το καινούριο".
    Ναι καινούριο οκ αλλά τι είναι αυτό και για ποιον λόγο φτιάχτηκε και υπό ποιες συνθήκες;
    Οι άνθρωποι είμαστε όντα που χρησιμοποιούν εργαλεία.
    Τα εργαλεία εξαρτώνται από το τι ακριβώς πρέπει να εξυπηρετήσουν.
    Άρα λοιπόν, μιας που μιλάμε για do/jutsu δλδ ιαπωνική κουλτούρα, ποια ήταν η συγκυρία της μετάβασης, τι εξυπηρετούσε και αν μπορούμε να δούμε και από που ξεκίνησε.
    Για να μπορέσουμε στην συνέχεια να βρούμε και την αναλογία σε εμάς τους δυτικούς που ασκούμε πτ μιας άλλης κουλτούρας.


    Αν σκοπός σου δεν είναι να μάθεις να νικάς τον αντίπαλό τότε δεν κάνεις πολεμική τέχνη.Κάνεις κάτι άλλο.
    Οπότε τι ακριβώς κάνεις όταν προσπαθείς να κατασκοπεύσεις, να διαβάλεις, να αποπροσανατολίσεις, να μπερδέψεις τον αντίπαλο;
    Αν στρατηγικά δίνεις μια μάχη για να κερδίσεις μια μεγαλύτερη τότε τι κάνεις;
    Είναι πτ αυτό ή όχι (επειδή φαινομενικά δεν νικάς);
    Η τέχνη της κατασκοπίας και της πληροφορίας είναι πτ ή όχι;

    Ξαναλέω, σκέψου τα δυο χαμηλότερα επίπεδα του Maslow...επιβίωση και διατήρηση.

    Ο Musashi έκανε do ή jutsu;
    Ο δρόμος του σπαθιού έλεγε είναι ο γρηγορότερος και αποτελεσματικότερος τρόπος να σκοτώσεις τον αντίπαλο.Sounds like jutsu...right?
    Γιατί έκανε όμως ένα τσουβάλι μονομαχίες;
    Μήπως για να επιβεβαιώσει τον εαυτό του;
    Το musha shugyo είναι επιβίωση ή όχι;
    Οι μονομαχίες είναι πτ ή όχι;

    Είναι λίγο mindfuck το όλο πράγμα εε;

    Νομίζω ότι πολλές πολεμικές τέχνες προσπαθώντας να επιβιώσουν σε έναν κόσμο όπου η βία δεν είναι πλέον αποδεκτή (για τον ανεπτυγμένο κόσμο μιλάω φυσικά) επικέντρωσαν σε άλλα πράματα για να δικαιολογήσουν την ύπαρξη τους και για να αυξήσουν την δημοφιλία τους χάνοντας την ουσία ή και αποκρύπτωντας την σκόπιμα.
    Ο Rory Miller λέει ότι η βία είναι μια μορφή επικοινωνίας και μάλιστα πολύ άμεση και αποτελεσματική.Και έχει δίκιο.Αν αναλύσουμε και αυτό το κομμάτι των πτ (δλδ βία σε ανεπτυγμένες και μη κοινωνίες σήμερα) θα χρειαστούμε άλλα 3 φορουμ για να χωρέσει η κουβέντα.Η ''βια" αλλάζει χρώμα και αποδοχή ανάλογα με το ποσοστό του πληθυσμού μιας κοινωνίας που έχει ανέβει στο υψηλότερο στάδιο της πυραμίδας, αυτό της αυτοπραγμάτωσης.
    Ρίξ'τους κανα δυο επίπεδα να πρέπει να αναρωτιούνται για τα καθημερινά (γκουχ γκουχ κρύβε λόγια, τι ακριβώς γίνεται στην χωρα τα τελευταία 5 χρόνια; ) και θα αλλάξουν συμπεριφορά απέναντι στο τι θεωρούν αποδεκτή βία.

    Το πρόβλημα όμως το δικό μου είναι το γιατί να επιλέξεις μια δραστηριότητα όπου η ύλη της εμπεριέχει το να κοπανάς τον άλλον στη μούρη αν το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι η αυτοβελτίωση?
    Είναι πολύ απλό...επειδή αυτοβελτίωση σημαίνει να βγεις από το comfort zone και ένα καλό κοπανημα μπορεί να το επιταχύνει αυτό.Υποκειμενικά όλοι μας έχουμε διαφορετικέ φοβίες και ανησυχίες οπότε ανάλογη είναι και η υπέρβαση που έχουμε να κάνουμε.Αλλά αντικειμενικά μιλώντας, κάποια πράγματα είναι κοινά για τους περισσότερους από εμάς.
    Οι μανάδες μέχρι και την γενιά μου μας έπρωχναν από μικρά να παίζουμε στις αλάνες, να χτυπιόμαστε για να σκληραγωγηθούμε.
    Σήμερα στέλνουν τα παιδιά τους σε κλινικές αποτοξίνωσης από video games.
    Sign of the times...no?

    Κι εδώ έρχεται άλλο ένα mindfuck...
    Το comfort zone ευκολότερα σπάει σε περίοδο επιβίωσης (πείνα,πολεμος, μάχη κτλ).
    Άρα λοιπόν εφόσον υφίσταται σαν έννοια σε όλο το ύψος της πυραμίδας Maslow που είναι η διαφορά;

    Η διαφορά έγκειται στα κίνητρα.
    Το να κλέψεις και να σκοτώσεις σε περίοδο πολέμου/πείνας είναι εκτός comfort zone του καθενός αλλά το κάνεις για να επιβιώσεις, δεν το επέλεξες.
    Το να κάνεις κάτι σκληρό για να αυτοβελτιωθείς σε περίοδο ειρήνης είναι επιλογή σου και ποτέ δεν είναι ενάντια στην ηθική σου υπόσταση (παρεπιπτόντως ο Maslow έχει την Ηθική στο υψηλότερο επίπεδο της πυραμίδας εκεί δλδ που όλα σου τα προβλήματα έχουν λυθεί και "αυτοπραγματώνεσαι"...ο Σωκράτης κι ο Αριστοτέλης θα χαν σίγουρα κανα δυο λογάκια να του πουν).


    παπα-κωστα

    Το "πολεμική" είναι ουσιαστικά το θέμα.Κατά πόσο δηλαδή τα do είναι πολεμικές τέχνες με έμφαση στον εξωτερικό πόλεμο,όπως αναμφισβήτητα είναι τα jutsu,ή έχουν να κάνουν με εσωτερικό πόλεμο και ο αντίπαλος είναι οι όποιες αδυναμίες του κάθε ένα.Και τελικά τι ζητάει ο καθένας και που το ψάχνει.Αν μαθαίνεις δηλαδή βιολί γιατί θεωρείς ότι αυτό θα σε βοηθήσει να περνάς μερικές ώρες ευχάριστα ή θα σε βάλει σε μια διαδικασία πειθαρχίας,ή αν μαθαίνεις βιολί για να μπεις σε σύνολο εγχόρδων που θα δίνει συναυλίες.
    Συμφωνώ.
    Επιπλέον, αν είχες 3 ώρες να μελετήσεις βιολί θα έπαιζες την καντάδα της γκομενάς σου που σε ευχαριστεί ή θα σκιζόσουν να μάθεις εκεινες τις ρούμπες για το πανηγύρι που παίζεις αύριο και θα βγάλεις το μεροκάματο;

    Περιλαμβάνει και το κοπάνημα.Στο χέρι του καθενός είναι το λάκτισμα αν θα το κάνει στη κεφάλα του αντιπάλου ή στο σάκο ή στον αέρα.
    Όχι δεν είναι.Αν μια σχολή προωθεί πολεμικό χορό και έκθεση ιδεών τότε, όπως είπα στον αγαπητό Dg επανειλλημένα, σήκω και φύγε, εσύ χαλάς την ''αυτοπραγμάτωση" των ανθρώπων, οι αναλογίες έχουν αλλάξει άρα "εσυ" ζητάς από τους άλλους να κάνουν κατι διαφορετικό, κατι που προσομοιάζει κάτι άλλο, κατι που λείπει γιατί ο γενικός πληθυσμός έκανε την επιλογή του και η επιλογή του φαίνεται να επηρεάζει το σύνολο άρα η κολυμπάς μαζί τους ή ψάχνεσαι αλλού.
    Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη bujutsu73 : 05-13-2013 στις 08:16 PM

  9. #9
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.575
    Blog Entries
    2
    Όχι δεν είναι.Αν μια σχολή προωθεί πολεμικό χορό και έκθεση ιδεών τότε, όπως είπα στον αγαπητό Dg επανειλλημένα, σήκω και φύγε, εσύ χαλάς την ''αυτοπραγμάτωση" των ανθρώπων, οι αναλογίες έχουν αλλάξει άρα "εσυ" ζητάς από τους άλλους να κάνουν κατι διαφορετικό, κατι που προσομοιάζει κάτι άλλο, κατι που λείπει γιατί ο γενικός πληθυσμός έκανε την επιλογή του και η επιλογή του φαίνεται να επηρεάζει το σύνολο άρα η κολυμπάς μαζί τους ή ψάχνεσαι αλλού.
    Το ίδιο λέμε.Στο χέρι σου είναι.Πας στη σχολή που προωθεί αυτό που θέλεις.
    Τώρα αυτή η κουβέντα μπορεί να ξεφύγει από τα ιαπωνικά όρια και να επεκταθεί σε άλλες π.τ.,ασιατικές και ευρωπαϊκές;Ή είναι μόνο θέμα ιαπωνικών τεχνών;
    Και ακόμα,πώς μπορούμε να μιλάμε για μη βίαιες κοινωνίες;Πόλεμοι και εγκληματικότητα δεν έπαψαν ποτέ.
    Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη παπα-Κώστας : 05-13-2013 στις 09:20 PM
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

  10. #10
    Senior Member
    Εγγραφή
    Nov 2011
    Περιοχή
    Thessaloniki
    Μηνύματα
    1.831
    Για μένα δεν είναι μόνο θέμα ιαπωνικών τεχνών γι αυτό έδωσα στην θεωρία του Maslow σαν συγκριτική βάση για να δείξω μια πλευρά που εξηγεί εύκολα την μετάβαση από κάτι απόλυτα χρηστικό σε κάτι πιο ενδοσκοπικό και καλλιεργημένο.Είναι κοινωνική ανθρωπολογία δεν έχει να κάνει μόνο με πτ.
    Με βάση αυτήν την θεώρηση η εποχή είναι υπέρ των χορών και των επιδείξεων και της ευκολίας (όλα αυτά συνδέονται) άρα ο "διαφορετικός" πρέπει πρώτα να έχει επίγνωση της πραγματικότητας και έπειτα να ψαχτεί χωρίς να αναρωτιέται γιατί δυσκολεύεται.

+ Απάντηση στο νήμα

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τα μηνύματά σου
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας