TaiChiChuan.gr
Krav Maga Greece
Facebook
Martial Way
+ Απάντηση στο νήμα
Εμφάνιση αποτελεσμάτων: 1 έως 10 από 10

Nήμα: Λορέντζος Μαβίλης:Συνεχιστής της παράδοσης των ποιητών-πολεμιστών

  1. #1
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.574
    Blog Entries
    2

    Λορέντζος Μαβίλης:Συνεχιστής της παράδοσης των ποιητών-πολεμιστών

    του Γιώργη Γιατρομανωλάκη
    * Η ανώτατη πράξη του βίου του υπήρξε ο θάνατός του στο πεδίο της μάχης. Διαθέτουμε μια φωτογραφία με τον ποιητή να κείτεται στο χώμα και γύρω του, σκυφτοί, να τον φροντίζουν οι συμπολεμιστές του.
    Ο ποιητής-πολεμιστής Λορέντζος Μαβίλης

    Είναι γνωστόν ότι στο επιτάφιο επίγραμμα του Αισχύλου εκείνο που δοξαστικά τονίζεται δεν είναι το ποιητικό έργο του αλλά η συμμετοχή του στη μάχη του Μαραθώνα και η «ευδόκιμος αλκή» που επέδειξε. Το επίγραμμα αυτό αποτελεί (γνωστόν, επίσης) το θέμα του καφαβικού ποιήματος «Νέοι της Σιδώνος», όπου, μετά τη σχετική απαγγελία, «ένα παιδί ζωηρό, φανατικό για γράμματα» (και όχι για πολέμους, προφανώς) πετάγεται πάνω και εκφράζει την αντίθεσή του. «Α, δεν μ' αρέσει το τετράστιχον αυτό. / Εκφράσεις τοιούτου είδους μοιάζουν κάπως σαν λειποψυχίες» κτλ. Ετσι κι αλλιώς, όμως, η περίπτωση του Αισχύλου αποτελει ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ενός λαμπρού ποιητή που παίρνει ενεργά μέρος σε έναν πατριωτικό πόλεμο. Ανάλογα έπραξαν έκτοτε πολλοί και αρκετοί από τους ποιητές και πεζογράφους μας. Ελαβαν μέρος στους μεγάλους πολέμους του έθνους, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι εμφύλιοι φυσικά. Δεν είναι το θέμα μας αυτό αλλά ας θυμίσω επιλεκτικά τις περιπτώσεις τριών ποιητών: του ανθυπολοχαγού της Αλβανίας Οδυσσέα Ελύτη, του τυφεκιοφόρου στη «γραμμή του πυρός» Νίκου Εγγονόπουλου και του ανθυπίατρου και εξάγγελου του Εμφυλίου Τάκη Σινόπουλου.
    Περιπτώσεις ποιητών θανόντων στη μάχη υπάρχουν πολλές επίσης. Το κλασικό (κυριολεκτικά) παράδειγμα είναι ο ιαμβογράφος Αρχίλοχος από την Πάρο (7ος π.Χ. αι.), ο οποίος και τον Ενυάλιο άρχοντα (Αρη) θεραπεύει και το «ερατόν δώρον» των Μουσών γνωρίζει, αλλά και ως διάσημος εραστής κυκλοφορεί. Ο ποιητής υπηρετεί αρχικά ως στρατιώτης (πιθανόν μισθοφόρος) στη Θάσο, αργότερα όμως επιστρέφει στο νησί του και πεθαίνει υπερασπιζόμενος την πατρική γη. Η ιστορία μάλιστα διέσωσε το όνομα του ανθρώπου που τον σκότωσε: ήταν ο Νάξιος Καλώνδας. Ετσι η γνωστή δήλωσή του (για την οποία και κατηγορήθηκε από τους πολεμοχαρείς ιέρακες της εποχής ως ρίψασπις) ότι αυτό που αξίζει είναι η ζωή και όχι η ασπίδα τελικά παρέμεινε απλή δήλωση.


    Ανάλογο παράδειγμα πολεμιστή και ποιητή (αλλά και bon viveur, στα νιάτα του τουλάχιστον) είναι ο Λορέντζος Μαβίλης, ο οποίος σκοτώνεται, ντυμένος το κόκκινο χιτώνιο των Γαριβαλδινών (για να μη φαίνεται το αίμα!), σε ηλικία 52 ετών, στον Δρίσκο, απέναντι από τα Γιάννενα, στις 28 Νοεμβρίου 1912. Το παρόν κείμενο γράφεται ως ελάχιστο μνημόσυνο για τον ποιητή, με την ευκαιρία των 90 χρόνων από τους Βαλκανικούς Πολέμους. Ο ίδιος στο σονέτο «Λήθη» (1896) καλοτυχίζει τους νεκρούς «που λησμονάνε» και θρηνεί τους ζωντανούς που θέλουν «μα δε βολεί να λησμονήσουν». Αμποτες να ήταν έτσι τα πράγματα, αν και το ποίημα δεν έχει θέμα την ιστορική μνήμη. Η αλήθεια όμως είναι πως «της Λησμονιάς η βρύση» ποτίζει μόνο εμάς, τους ζωντανούς.

    Ο Λορέντζος Μαβίλης είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μορφές των γραμμάτων μας και όχι μόνο. Υπήρξε κάποτε αγαπημένος ποιητής πολλών και η σχετική βιβλιογραφία για το έργο του δεν είναι ευκαταφρόνητη. (Εκθύμως συνιστώ την έκδοση των Ποιημάτων του από τον σεβαστό Γ. Αλισανδράτο, Ιδρυμα Ουράνη, 1990). Ολιγογράφος αλλά ιδιαίτερα καλαίσθητος ποιητής σονέτων, ανήκει στην επτανησιακή παράδοση, όπως διαμορφώνεται από τον Σολωμό και τους επιγόνους του και κυρίως από τον δάσκαλό του και στενό φίλο, τον Πολυλά. Γνωρίζει πολλές γλώσσες και μεταφράζει ποικίλα κείμενα: από το ινδικό έπος της Μαχαμπχαράτα το επεισόδιο «Νάλας και Νταμαγιάντη», τον Σαούλ του Ρ. Μπράουνιγκ, αποσπάσματα από την Αινειάδα του Βιργιλίου και από έργα των Schiller, Goethe, Βύρωνα, Φώσκολου κ.ά.

    Φλογερός πατριώτης και οραματιστής, εγκαταλείπει τελικά την «απραξία» και συμμετέχει ενεργά στους απελευθερωτικούς αγώνες του έθνους: το 1896 μάχεται στην επαναστατημένη Κρήτη, το 1897 βρίσκεται, με δικό του εθελοντικό σώμα, στα βουνά της Ηπείρου, όπου και τραυματίζεται. Μερικά χρόνια αργότερα ο Βενιζέλος τον παίρνει στο επιτελείο του και το 1910 εκλέγεται βουλευτής στη Β' Αναθεωρητική Βουλή. Ο λόγος του στη Βουλή (16.2.1911) για το «γλωσσικό» άρθρο 107 του Συντάγματος αποτελεί την κορύφωση των αγώνων του για τη δημοτική γλώσσα και σταθμό στην ιστορία του γλωσσικού ζητήματος: ο δημοτικιστής Μαβίλης (δες το πολεμικό του σονέτο «Μαλλιαρός») υπερασπίζεται την ευγένεια της δημοτικής («χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει, υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι»), δέχεται όμως ότι η γλώσσα του λαού πρέπει να καλλιεργηθεί και να εμπλουτισθεί από «ολόκληρον την κληρονομίαν του παρελθόντος». Αυτός είναι και ένας λόγος για τον οποίο υπερασπίζεται με θέρμη τη μετάφραση της Οδύσσειας του Πολυλά, όταν κάποιοι «φιλολογίσκοι» και «νάνοι τον νουν και την αίσθησιν» καταδικάζουν τον συγγραφέα ενός διδακτικού βιβλίου του 1884 που τόλμησε να χρησιμοποιήσει αποσπάσματα της μετάφρασης αυτής και όχι την «κλέφτικη» μετάφραση του Βικέλα.

    Η ανώτατη πράξη του βίου του όμως υπήρξε ο θάνατός του στο πεδίο της μάχης. Διαθέτουμε μια φωτογραφία με τον ποιητή να κείτεται στο χώμα και γύρω του, σκυφτοί, να τον φροντίζουν οι συμπολεμιστές του. Ηρωικός θάνατος με στυλ ομηρικό! Αλλωστε ο τρόπος που σκοτώνεται μοιάζει με τον θάνατο του Πάνδαρου (Ιλιάδα Ε 290 κκ) όπου το βέλος που κατευθύνει η Αθηνά στη μύτη του ήρωα, δίπλα στο μάτι, του τρύπησε τα δόντια και του έκοψε τη γλώσσα. Ετσι πεθαίνει κι ένας άλλος λογοτεχνικός ήρωας: ο καπετάν Μιχάλης του Καζαντζάκη, που ανοίγει το στόμα του και φωνάζει «Ελευτερία ή...», χωρίς να τελειώσει τη φράση - «μια μπάλα μπήκε μέσα στο στόμα του, μια άλλη πέρασε από το δεξό του μελίγγι και βγήκε από το ζερβό». Τον θάνατο του Μαβίλη τον ορίζει η ίδια η μοίρα: την ώρα της μάχης μια σφαίρα τού διαπερνά τα μάγουλα και του σπάει τα δόντια. Καθώς μεταφέρεται αιμόφυρτος στο πρόχειρο νοσοκομείο μια δεύτερη σφαίρα τον χτυπά στο στόμα. Βρίσκω αυτόν τον τρόπο του θανάτου σημαδιακό για έναν ποιητή. Ενα τολμηρό και συνάμα γλυκό στόμα έτσι μόνο μπορεί να σταματά: με μια σφαίρα να του σμπαραλιάζει τα δόντια και να του κόβει τη γλώσσα στη μέση.

    Ο κ. Γιώργης Γιατρομανωλάκης είναι καθηγητής της Κλασικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

    Από το Βήμα
    Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη παπα-Κώστας : 01-14-2017 στις 01:13 PM
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

  2. #2
    Ωραίο κείμενο.
    Όπως είμαι βέβαιος ότι γνωρίζεις , είναι μακρύς ο κατάλογος φίλε μου.
    Ο Οδυσσέας Ελύτης και όλοι οι άλλοι που αναφέρει το άρθρο που ανέβασες, ο Στρατής Μυριβήλης στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ευγόρας Παλληκαρίδης στην Κύπρο και πολλοί , πάρα πολλοί , ακόμη άνθρωποι που αγαπούσαν την ποίηση και τα βιβλία "ψήθηκαν" στην φωτιά - κάποιοι όπως ο Παλληκαρίδης και ο Μαβίλης κυριολεκτικά.
    Και ασφαλώς αυτό δεν αφορά μόνο Έλληνες.
    Ο Έρνεστ Χέμινγουέη, που με το ένα μάτι χαλασμένο απ` το μποξ, μετέτρεψε ψαροκαϊκο και βγήκε να κυνηγήσει γερμανικά υποβρύχια στον Ατλαντικό και ο λόρδος Βύρωνας που με το ένα χέρι έγραφε ποίηση και με το άλλο κρατούσε όπλο γιά πάρτη μας είναι δυό ονόματα που μου έρχονται απο μόνα τους στο νου μου αυτή την στιγμή.
    Εάν αντιμάχεσαι όλα όσα γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις, τότε δε θα έχεις τίποτε πάνω στο οποίο να μπορείς να στηριχθείς για να κρίνεις ούτε καν αυτά που θεωρείς ότι είναι αναληθή.

    Επίκουρος , Κύριαι Δόξαι 23

  3. #3
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.574
    Blog Entries
    2
    Ατέλειωτη η λίστα.Αν θυμάμαι καλά και ο Θερβάντες(συγγραφέας του Δον Κιχώτη)πολέμησε στη ναυμαχία της Ναυπάκτου.
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

  4. #4
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.574
    Blog Entries
    2
    Άλλος ένας ποιητής που έπεσε στο πεδίο της μάχης,Παλαιστίνιος αυτός.

    Ο Abdelrahim Mahmud γεννήθηκε στην 'Anabta, Tulkarm το 1913. Έτυχε πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Δημοτικό Σχολείο Tulkarm . Στη συνέχεια πήγε στην Εθνική Σχολή Al-Najah και υπήρξε μαθητής του Ibrahim Tukan ο οποίος ανακάλυψε το ταλέντο του Mahmud. Εργάστηκε ως καθηγητής Αραβικής Λογοτεχνίας στο Al-Najah.

    Όταν η επανάσταση εναντίον της Βρετανικής κατοχής ξεκίνησε, έφυγε από τη δουλειά του και εντάχθηκε στον αγώνα. Στη συνέχεια πήγε στο Ιράκ, όπου παρακολούθησε το Στρατιωτικό Κολέγιο για τρία χρόνια.

    Επέστρεψε στην Παλαιστίνη και το 1947, έλαβε μέρος στον αγώνα ενάντια τους Σιωνιστές και πέθανε στο πεδίο της μάχης κοντά στην Al-Nasirah (Nazereth) στις 13, Ιουλίου 1948.


    Κι ένα ποίημά του:

    Θα πάρω την ψυχή μου στο χέρι μου

    Και θα τη ρίξω στις κοιλάδες του θανάτου

    Είναι είτε μια ζωή που κάνει ένα φίλο ευτυχή

    Ή ένας θάνατος που κάνει έναν εχθρό θυμωμένο

    Η ψυχή του ευγενούς ανθρώπου έχει δύο στόχους

    Να πεθάνει ή να επιτύχει τα όνειρά της

    Τι είναι η ζωή αν δεν ζω

    Από φόβο και αν ό, τι έχω απαγορεύεται στους άλλους

    Όταν μιλώ, όλος ο κόσμος ακούει

    Και η φωνή μου αντηχεί μεταξύ των ανθρώπων

    Βλέπω το θάνατό μου, αλλά σπεύδω προς αυτόν

    Αυτός είναι ο θάνατος των ανδρών

    Και όποιος επιθυμεί έναν έντιμο θάνατο

    Τότε αυτός είναι

    Πώς είμαι υπομονετικός με τον μοχθηρό

    Και υπομονετικός με όλον αυτό τον πόνο;

    Είναι λόγω του φόβου;

    Ενώ η ζωή δεν έχει καμία αξία για μένα!

    Ή η ταπείνωση; Ενώ είμαι περιφρονητικός!

    Θα πετάξω την καρδιά μου στα πρόσωπα των εχθρών μου

    Και η καρδιά μου είναι σίδερο και φωτιά!

    Θα προστατεύσω τη γη μου με την κόψη του σπαθιού

    Έτσι οι άνθρωποι μου θα ξέρουν ότι είμαι ανδρείος.

    http://www.adab.com/en/modules.php?n...t=shqas&qid=77
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

  5. #5
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από παπα-Κώστας Εμφάνιση μηνυμάτων

    Η ψυχή του ευγενούς ανθρώπου έχει δύο στόχους

    Να πεθάνει ή να επιτύχει τα όνειρά της

    [/url]



    Δύναμη

    Δύναμη ανθρώπου ταπεινή
    και δυσκολοφτιαγμένη ,
    που τίποτε δεν προκαλείς
    κι ελάχιστα φοβάσαι ,
    που θάνατο περιγελάς
    και τη ζωή λατρεύεις ,
    χωρίς να γίνεις σκλάβα της
    κι ούτε να την ντροπιάσεις ,
    που μάχεσαι όταν χρειαστεί
    μα όχι απο συνήθεια ,
    αψιμάχιες περιφρονείς
    στην πρόκληση κωφεύεις ,
    και με του νου σου προσταγή
    φόβους σου τιθασεύεις
    - τι η γενναιότης δεν μετρά
    αν δεν υπάρχει φόβος -
    που δεν σε γέννησε σκοπός
    χτίζεσαι στο ταξίδι ,
    κι απλώνεις και κυριαρχείς
    πρώτα τον κάτοχό σου ,
    κρυμμένη σαν θαυματουργό
    εικόνισμα αγίου
    από τα μάτια βέβηλων
    σεμνά προστατευμένη ,
    που δεν πατάς σε κόκκαλα
    κι ούτε σε σάρκας μάζα
    μα σε τιμής απόφαση
    και ζυγαριάς τα ζύγια ,
    που υποταγή δεν σ` έδεσε
    ούτε και νικημένη ,
    πόνους σαν τοίχους που τρυπάς
    το δρόμο όταν σου φράζουν ,
    ατσάλινα τα νήματα
    που σε τραβάν στο πρέπει
    μακριά απο εξευτελισμό
    χυδαίου εργαλείου ,
    στης ύπαρξης τα δρώμενα
    δρώμενο κι ίδιος δράστης ,
    αζήτητο παράσημο
    κρυφά απονεμημένο ,
    που με αγάπη τρέφεσαι
    με αλήθεια που καρπίζεις ,
    αυθόρμητη κι αυθύπαρκτη
    στο δρόμο της σοφίας ,

    ευλόγησε με ψίχουλα
    την στιγμιαία ζωή μου ,
    κύτταρο να αξιωθεί
    του ενός Θεού η ψυχή μου .
    Εάν αντιμάχεσαι όλα όσα γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις, τότε δε θα έχεις τίποτε πάνω στο οποίο να μπορείς να στηριχθείς για να κρίνεις ούτε καν αυτά που θεωρείς ότι είναι αναληθή.

    Επίκουρος , Κύριαι Δόξαι 23

  6. #6
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.574
    Blog Entries
    2
    Δικό σου αυτό;
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

  7. #7
    Ναι, απ` τα ανέκδοτα γραφτά μου.
    Εάν αντιμάχεσαι όλα όσα γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις, τότε δε θα έχεις τίποτε πάνω στο οποίο να μπορείς να στηριχθείς για να κρίνεις ούτε καν αυτά που θεωρείς ότι είναι αναληθή.

    Επίκουρος , Κύριαι Δόξαι 23

  8. #8
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.574
    Blog Entries
    2
    Και για τον αγαπημένο μου Καγιάμ έχεις κάτι αν δεν κάνω λάθος,ε;
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

  9. #9
    Παράθεση Αρχική Δημοσίευση από παπα-Κώστας Εμφάνιση μηνυμάτων
    Και για τον αγαπημένο μου Καγιάμ έχεις κάτι αν δεν κάνω λάθος,ε;
    Χχμμμ...Ναι...αλλά δεν θυμάμαι να το ανεβασα ποτέ. Και το`χουν διαβάσει μιά χούφτα άνθρωποι.
    Οποτε , προτείνω την εξής συμφωνία. Θα μου πεις που το ξέρεις εσύ, και εγώ θα στο στείλω σε πμ (γιατί μάλλον δεν έχει θέση εδώ)
    Εάν αντιμάχεσαι όλα όσα γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις, τότε δε θα έχεις τίποτε πάνω στο οποίο να μπορείς να στηριχθείς για να κρίνεις ούτε καν αυτά που θεωρείς ότι είναι αναληθή.

    Επίκουρος , Κύριαι Δόξαι 23

  10. #10
    Senior Member Το avatar του χρήστη παπα-Κώστας
    Εγγραφή
    Feb 2013
    Περιοχή
    Πλανήτης Γη,τον περισσότερο καιρό
    Μηνύματα
    3.574
    Blog Entries
    2
    Γκρηγκόλ Ορμπελιάνι

    Γεννήθηκε στην Τιφλίδα και οι πρόγονοί του ήταν από τους ισχυρότερους φεουδάρχες της Γεωργίας,,ο δε πατέρας του συγγενής του βασιλιά της Γεωργία Ηράκλι(Ηράκλειου) του Β΄.
    Η αδελφή του Εφέμια ήταν η μητέρα του ποιητή Νικολόζ Μπαρατασβίλι.Ο Ορμπελιάνι πήρεε μέρος στους ρωσοπερσικούς και ρωσοτουρκικούς πολέμους και το 1833 καταδικάστηκε επειδή συμμετείχε στη συνωμοσία για την παλινόρθωση της εθνικοφεουδαρχικής μοναρχίας στη Γεωργία.Στα 1842 κατέπνιξε την εξέγερση κατά του Τσάρου στην Γκούρια,πολέμησε επίσης στην Τσετσενία και στο Νταγκεστάν και παρασημοφορήθηκε πολλές φορές.Από το 1870 συμμετείχε στον λογοτεχνικό πόλεμο "πατέρων και παιδιών" υπερασπιζόμενος την παραδοσιακή ποιητική.Η διαμάχη αυτή αφορούσε στο ρόλο της λογοτεχνίας,στη γλώσσα και στο ύφος.Η νέα γενιά θεωρούσε πως η λογοτεχνία έπρεπε να είναι κοντά στο λαό και επιθυμούσε να ελευθερώσει τη γλώσσα από τις αρχαίες φόρμες της.

    Η Πρόποση

    Έβαψε ο Αυγερινός ρόδινη την ανατολή
    Στον ουρανό χαρά σκορπίζει,στον κόσμο ομορφιά!
    Μακριά σπαρμένα σύννεφα πήραν φωτιά
    Ο ουρανός φωτίζεται,ομορφαίνει...Στα μάτια μας χαρά!

    Της νύχτας το σκοτάδι λιγοστεύει,φεύγουνε τ'άστρα από ψηλά!
    Με χίλιες φωνές την αυγή καλωσορίζουν τα πουλιά!
    Φυσάει κι ο πρωινός αέρας δροσίζει την καρδιά!
    Άρχισαν ν'ανασαίνουν τα λουλούδια,στον κήπο να θροΐζουν τα κλαδιά!

    Α,πόσο όμορφα ξυπνάει η φύση η κοιμισμένη!
    Σωπάστε...Νιώστε...Δεν ακούτε;Τ'αηδόνι κελαηδεί.

    Από το βιβλίο:"Ανθολογία Γεωργιανής Ποίησης",εκδ.Καστανιώτης
    Ειρήνευσε με τον εαυτό σου,και θα είναι ειρηνικός μαζί σου ο ουρανός και η γη.-Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

    http://tragoudiglarou.blogspot.gr/
    http://poihsh-palh.blogspot.gr/

+ Απάντηση στο νήμα

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • Δεν μπορείς να επεξεργαστείς τα μηνύματά σου
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας